حماسی مرد بی همتا

عیان شد ماه چارم، پنجم شعبان نورانی

امام عاشقان شوقمند خیل قرآنی 

امامی از تبار نور مردی با نیایش ها 

همیشه عاشقش بودند هم ایران و ایرانی

حماسی مرد بی همتا که زینت بخش دلها شد 

بخواند خطبه‌های نور را در شام ظلمانی 

بود او در شبیخون های فرهنگی پناه دین

پناه عاشقان در لحظه های سرد و طوفانی 

علی ابن الحسین بن علی بن ابیطالب 

نگاه سیدالسجاد پر از حس بارانی 

مرا از روز اول مادرم این پندها داده 

بخوان تو مدحت سجاد تا آنجا که بتوانی

طهورای ولایش را به جان بخشیده ام عمری

غزل خواندم به اعجاز نگاه سبز و ایمانی 

شده بر شهربانو، نوگلی از آسمان نازل 

عیان شد ماه چارم، پنجم شعبان نورانی 

 

شیرزاد حیدر

ماه من در صبح چارم پرده از رخ وانمود

عشق را در شهر دل با خنده ای معنا نمود

آن علمدار غیور نامور با نام به شوق

با حضورش عشق را همصحبت دریا نمود

نام عباس است تا مشکل گشایی می‌کند 

آنکه در مهمانسرای خویش بس غوغا نمود

دستهایش بوی باران بوی غیرت می دهد 

دستهایش مهر را در زندگی زیبا نمود 

آمد و باب الحوائج شد به کل کائنات 

عشق را تفسیر کرد و دیده را شیدا نمود 

شد دلش موقوفه عشق حسین از کودکی 

زندگی را وقف بر صدیقه ی کبری نمود 

شیرزاد حیدر کرار دارد مهرها

آنچه بر آفاق دارد از ادب پیدا نمود 

ماه شعبان است،عباس آمده دل گفته است

ماه من در صبح چارم پرده از رخ وا نمود

 

 

 

در دامن بهاری کوثر

این کیست عاشقان به صفا وکمال دوست

آیینه دار حسن جلال و جمال دوست 

در دامن بهاری کوثر دمیده نور 

شعری بلند خوانده ز شوق وصال دوست 

این بی نهایت است نشان از امید و شوق 

چشمان اوست تا به خدا اتصال دوست 

این روز افتخار زمین و زمان بود 

این ماه ماه شادی و این سال سال دوست

شعبان ز یمن نام حسین و عزیز او

دارد هوای جنت و مهر و جلال دوست 

ای عاشقان ز جام طهورای نام او 

ما را بس است زمزمه ای با خیال دوست

دلتنگ از تمام زمانیم یا حسین 

ماییم و درگهت که بود بی مثال دوست 

آمد حسین و زمزمه ی عرشیان بود 

آیینه دار حسن جلال و جمال دوست 

 

 

یا مولا

من از فراز تمام 

امیدها 

دیدم 

حقیقتی که 

همیشه به جاست 

یا مولاست

لبالب در نگاهم

لبالب در نگاهم

 عشق می ریخت

که می آید

 ز راه دور 

خورشید