در دامن بهاری کوثر

این کیست عاشقان به صفا وکمال دوست

آیینه دار حسن جلال و جمال دوست 

در دامن بهاری کوثر دمیده نور 

شعری بلند خوانده ز شوق وصال دوست 

این بی نهایت است نشان از امید و شوق 

چشمان اوست تا به خدا اتصال دوست 

این روز افتخار زمین و زمان بود 

این ماه ماه شادی و این سال سال دوست

شعبان ز یمن نام حسین و عزیز او

دارد هوای جنت و مهر و جلال دوست 

ای عاشقان ز جام طهورای نام او 

ما را بس است زمزمه ای با خیال دوست

دلتنگ از تمام زمانیم یا حسین 

ماییم و درگهت که بود بی مثال دوست 

آمد حسین و زمزمه ی عرشیان بود 

آیینه دار حسن جلال و جمال دوست